Desiree Lesscher, heeft op 29 juni 2007 de stichting SDEF officieel opgericht. Maar wat is het verhaal en hoe is SDEF tot stand gekomen? Desiree vertelt haar verhaal…

‚Äč

Zo’n tien jaar, 1996, geleden was Nepal mijn eerste verre bestemming. Vanaf dat eerste begin heb ik een fascinatie voor het land en haar bevolking. Tijdens latere bezoeken heb ik vrijwilligerswerk gedaan in verschillende kindertehuizen. De wantoestanden daar grepen mij aan en ik merkte dat in veel weeshuizen kinderen verblijven die in de juiste zin van het woord geen wees zijn. Dit zijn kinderen die veelal wel één ouder hebben, maar deze brengt het kind naar een weeshuis. Op deze manier kan het kind onderwijs genieten waardoor zijn/haar kans op de arbeidsmarkt verbetert. Daardoor worden relatief dure plekken bezet en is er voor ‘echte’ wezen geen plaats.


Tijdens mijn laatste bezoek aan Nepal in december 2006 ontstond zo het idee om een onderwijsfonds op te richten. Dit fonds is bedoeld voor kinderen die nog een ouder hebben. De opzet is dat die kinderen thuis blijven wonen, terwijl uit het fonds tien jaar lang schoolgeld, schoolkleding, boeken, schrijfgerei, lunches en schoenen worden betaald. Familierelaties blijven zo beter in stand terwijl de ontwikkeling van de volgende generatie gewoon doorgaat . In de weeshuizen komen zo plaatsen vrij voor kinderen die echt wees zijn. Eenmaal terug in Nederland ben ik begonnen met de juridische invulling van de stichting die het fonds moet beheren. Het fonds heeft de naam Sunrise Dutch Education Fund. Sunrise omdat dat het kindertehuis is waarop ik me in eerste instantie wilde richten. Dutch, omdat Nepalese kinderen een kans krijgen met geld uit Nederland.